чих шуугиан

Чих шуугиан гэдэг нь гадаад дуу чимээ, цахилгаан өдөөлт байхгүй нөхцөлд хүний чихэнд субъектив байдлаар мэдрэгдэх дуу чимээ юм. Анхаарах зүйл нь, чих шуугиан нь сонсголын системд тохиолддог нэгэн төрлийн төөрөгдөл бөгөөд энэ нь шинж тэмдэг боловч өвчин биш юм. Зарим хүмүүс чихэндээ дуугарч буй, шуугьсан, хурц исгэрэх зэрэг тусгай дуу чимээг мэдэрдэг боловч эргэн тойронд харгалзах дууны эх үүсвэр олддоггүй бөгөөд энэ нь чих шуугиан юм. Чих шуугиан нь хүнийг сэтгэлдээ түгшүүртэй, суудалгүй болгож, хүнд тохиолдолд хэвийн амьдрал, ажилд нөлөөлдөг. Чих шуугианы шалтгааныг чих шуугиан ба тархины шуугиан гэж хоёр ангилдаг. Тархины гэмтэлийг тархины шуугиан, чихний мэдрэл ба сонсголын гажигийг чих шуугиан гэнэ. Чих шуугианы мэдрэмжийг нэг чихний шуугиан ба хоёр чихний тархины шуугиан гэж хоёр ангилдаг бөгөөд ерөнхийдөө чих шуугиан гэж нэрлэдэг. Чих шуугиан гэдэг нь харгалзах гадаад дууны эх үүсвэр байхгүй тохиолдолд үүсдэг субъектив сонсголын мэдрэмж бөгөөд энэ дуу нь дууны долгионоос үүсэхгүй, харин мэдрэлийн дохионы гажиг эсвэл гэмтлээс үүсдэг. Гадаад дуу чимээ хүний чихэнд орж эцэст нь сонсголын төв бор гадаргад хүрч мэдрэгдэх нь дараах гурван үе шатаас хамаарна: Нэгдүгээрт, дунд чихний дуу дамжуулах бүтцийн эсэргүүцэл тохируулах үүрэг. Хоёрдугаарт, дотоод чихний сонсголын рецептор дууны энергийг мэдрэлийн импульс болгон хувиргах. Гуравдугаарт, дунд чихний мэдрэлийн цөмөөс тархины ишээр дамжин духны дэлбээний сонсголын бор гадарга хүртэлх мэдрэлийн дамжуулалт саадгүй байх. Эдгээр гурван үе шатын аль нэг хэсэгт гэмтэл гарвал чих шуугиан үүсгэж болно. Шалтгаан ба анатомийн хувьд чих шуугианыг субъектив чих шуугиан ба объектив чих шуугиан гэж хоёр том ангилалд хувааж болно. Субъектив чих шуугиан гэдэг нь дууны эх үүсвэргүй нөхцөлд зөвхөн өвчтөн өөрөө чих шуугианыг сонсож, шалгагч сонсдоггүй бөгөөд үүнийг өөрөө мэдрэх чих шуугиан эсвэл судасны цохилтот бус чих шуугиан гэж нэрлэдэг.